Weblog

En toen ging er toch ook nog eens iets goed bij Weblog.nl ! (webzonderstreepjelogpuntnl)
voorheen web-log.nl (webstreepjelogpuntnl).

In minder dan een half uurtje was de hele handel gemigreerd naar Wordpress, een pijnloze operatie. Hoogstwaarschijnlijk de verdienste van Wordpress, dat langzaam maar zeker toch de standaard is geworden in de wereld van de blog-software, en zeker niet van Sanoma, de uitgever met de naam die aan chemische poedertoetjes van weleer doet denken.

Na de misère van de afgelopen jaren bij webzonderstreepjelog mag het een wonder heten dat ik alsnog een exportbestand voor de migratie kon krijgen dat ook nog werkt !
 

In december 2004 maakte ik mijn eerste pagina aan op webstreepjelog en jaren lang publiceerde ik daar tot tevredenheid mijn 'observaties van een rookvogelwachter'. Na een aantal jaren kwam de klad er wat in. Het kwam er niet meer iedere dag van een kiekje te maken en de wereld in te slingeren.

Bij webstreepjelog werd het ook minder, het streepje verdween, de concurentie van andere sociale media nam toe. Eerst verschenen de 'my spaces' van microsoft, vervolgens 'hyves' en 'facebook'. Voor veel gebruikers van webstreepjelog waren dit eenvoudiger te vullen en te beheren varianten van een 'digitaal dagboek', met meer en directere interactie mogelijkheden.

Webstreepjelog had ooit een centrale toegangspagina (portal) met blogs gesorteerd naar interessegebied, regio, meeste reakties, laatste bijdrage, etc. Bij webzonderstreepjelog was die functie verdwenen, alleen als je blog zelfstandig goed te vinden was, òf je voldoende links had aan weten te leggen op andere plekken in het web, kwam er nog weleens bezoek.

Webstreepjelog werd een overwoekerd en vergeten pad in de jungle van het internet. Daar hadden ze zich bij de toetjes lelijk op verkeken, net als op die burgerjournalisten van de Volkskrant die na de overname één voor één hun eigen persbureautjes begonnen veelal gefaciliteerd door Wordpress.

Webzonderstreepjelog was al helemaal geen succes, en dat was niet alleen de schuld van het opkomende facebook. Op 2 september 2011 schreef ik hierover:

"De nieuwe (?) eigenaar SanomaMedia is een grote uitgever, toch lijkt de overgang ergens te gebeuren vanuit een zolderkamertje en uitgevoerd te worden door een handige klusjesman geassisteerd door een buurvrouw die nog wat gieg over had. [...]"In de komende uren wordt er veel extra servercapaciteit bij gezet om alles sneller te laten verlopen."[...] Ik vraag me dan toch af hoe dat werkelijk zit. Is zo'n webzonderstreepjelog dan bij SanomaMedia niet al bij voorbaat al een ondergeschoven kindje, dat in leven gehouden moet worden door iemand van de postkamer, in zijn vrije uurtjes, op een oude computer ergens in de kelder?"

Ondertussen zijn de 'foto's van de dag' gered en veilig (?) ondergebracht in een nieuw archief, hier kunt ude nostalgische beelden nog een bekijken: http://rookvogelfoto.wordpress.com/

8-R-lijk

Mijn PC doet al een aantal weken vervelend: niet goed opstarten, soms even een zwart scherm, soms zelfs een gevreesd BSOD.

Ik heb er al heel wat uurtjes aan besteed, samen met diverse "doctor"-programma'tjes, maar kom er niet achter wat nu precies het probleem is. Het kan schade in de kast zijn, maar ik denk zelf eerder aan slechtverknoopte informatie in het Windows-register of toch een heel goed verstopt virusje.

Op internetfora wordt je ook niet veel wijzer. De zelfbenoemde deskundige van dienst stuurt je van het kastje naar de muur, of erger naar het adres van een behulpzaam programma dat uiteindelijk meer ellende dan oplossingen brengt. En als men het niet meer weet luidt het standaard advies: Windows opnieuw installeren! Hallo zeg, weet u wel hoeveel ellende dat oplevert, een OEM-versie van XP verversen? Daar gaan dagen aan verloren. Zo stuntel ik dan maar een beetje door.

Ik had de hoop eigenlijk gevestigd op Windows 8. Het gerucht ging dat de boel helemaal verbeterd zou worden, niks Vista- of  7-ellende. Dus redeneerde ik: even wachten en dan binnenkort een nieuwe machine met een vers besturingssysteem erop en we kunnen er weer een paar jaar tegen. Nou vandaag was het zover: 8 is uit. De berichten zijn niet onverdeeld positief en ik vind het me toch lelijk !

Windows was altijd al voor ongeletterde debielen (klik en schrik), in deze nieuwe versie zit je met een scherm voor kleuters opgescheept. De Volkskrant meldt (via het toetsenbord van Peter van Ammelrooy) dat: " (...) je voor sommige opties toch weer de krochten van het 'oude' Windows door moet, om het configuratiemenu te vinden. Het gehannes tussen nieuw en vertrouwd maakt werken in Windows 8 soms tot een frustrerende bezigheid. Pas een deel van de programma's voor Windows is in een nieuw jasje gestoken. Een groot deel zal nooit voor Windows 8 geschikt worden gemaakt, omdat ze met de oude interface veel beter werken."

Ik voel 'm al aankomen, het is de vooruitgang. Er kan natuurlijk weer veel meer met de nieuwe Windows, maar er zal nog meer verloren gaan! Om 'het gebruiksgemak te verbeteren' is het minder eenvoudig gemaakt zelf keuzes te maken. Minder vrijheid om zelf te sleutelen, net als met de nieuwe generatie automobielen - ook al voorzien van een boordcomputer. Binnenkort kan niemand meer kaartlezen dankzij TomTom en collega's; de lichten branden standaard - ook overdag in de volle zon; inparkeren? doet 'ie zelf; maar als het chipje in uw sleuteltje beschadigd raakt doet 'ie helemaal niks meer!

Het onderdeeltje kost een paar euro, maar de gang naar de dealer kost u een fortuin. De onafhankelijke garagist hangt zijn gereedschap binnenkort aan de wilgen. Er valt aan de nieuwe auto niets meer te sleutelen en de computerdiagnostiek kost hem te veel aan licentiegelden. Alles wordt voor ons bepaald, of we willen of niet. Er is slechts één keus die we kunnen maken: meegaan in de wanen van de dag of er helemaal uitstappen. Wèg social media, weg elektronische rommel. Gewoon te voet naar vrienden voor een lijfelijke ontmoeting en met pen en papier een afspraak maken voor de volgende keer.

Alles voortaan voor een appel en een i ?

"Apple zal vandaag een persconferentie houden om te bespreken wat de fabrikant van de iPhone en iPad gaat doen met de enorme geldvoorraad van het bedrijf. Apple, de meest waardevolle onderneming ter wereld, bezit zo'n 98 miljard dollar (ruim 74 miljard euro) in contanten en effecten."

[ANP / De Volkskrant]

Nou, ik weet nog wel wat! OpenSource ! ITunes4free ! Alles voortaan voor een appel en een i ?

De mens 2.0

foto: HumanUpgrades ®

Dit weekeinde surfte ik er weer eens tegen op - een pseudo-instituut - HUMAN UPGRADES dit keer. "The possibility is our obligation" en "DNA plastic surgeries , start new life, become better man" luiden de wervingsteksten van deze kliniek waar men terecht kan voor de verbeterde mens. Tot de mogelijkheden behoren 'simplenose' - de neus met slechts één opening, die eindelijk aansluit bij ons ene snotgootje; 'simplear' - met andere welvingen die het geluid beter leiden en minder oorsmeer; of 'simpletooth' - het gebit uit één stuk met autoherstelfunctie.

Ik schreef er al eens over in de Vogelkrant, en omdat het er naar uitziet dat het archief daarvan definitief in pixellimbo is verdwenen bij de migratie naar het Sanoma-weblog hieronder een herpublicatie van die tekst. 

Ik heb het over wat ik zelf 'pseudo-instituten' noem: Instituten, organisaties, ministeries die feitelijk alleen op papier of op internet bestaan en waar meestal een enkele kunstenaar achter schuilgaat.

Het meest bekend bij het grote publiek is waarschijnlijk EGBG (Engelbregt Gegevens Beheer Groep) een in 1994 opgericht registratieonderzoeksbureau van Martijn Engelbrecht, de vormgever die onlangs nog Amsterdamse illegalen de stuipen op het lijf joeg met een aangifteformulier en eerder al het tegenscript ontwierp, een vragenlijst om telemarketeers van repliek te dienen als ze ons weer eens van de maaltijd afhouden. www.egbg.nl

Deze acties illustreren ook meteen waar het bij de pseudo-instituten om lijkt te gaan: Er wordt de suggestie gewekt dat het instituut/de instelling werkelijk bestaat en een reëele taak, functie, of doelstelling heeft terwijl er in feite slechts sprake is van een gedachtenexperiment, een (kritisch) idee of een (kunstzinnige) grap.

Mijn eerste kennismaking met het genre was bij de expositie "Kijk op de Wijk" in 1997 waar 'the Somniloqui Institute' (voor onderzoek naar 'praten tijdens de slaap') van kunstenaar Anneke Auer opdook. http://somniloquy.online.fr

Maar er is meer:

- het Instituut voor Toekomstig Verlies van Pepijn Zwanenburg, waar aandacht besteed wordt aan die zaken die in de nabije toekomst (vrijwel zeker) verloren zullen gaan, nam deel aan de laatste twee lombokunstweekeinden. www.toekomstigverlies.nl

- het Instituut voor de Loslopende Mens, waar Oscar Prinsen zijn 'spiritual design & concepts' heeft ondergebracht was aanwezig op de kunstweihnachtsmarkt in december 2003 georganiseerd door stichting GANG in Arnhem. Het is een soort parodie op de markt van zelfhulpboeken, new age gadgets en organisaties voor persoonlijke groei en zelfontplooïng. www.loslopendemens.nl

- Braintech, een in de Verenigde Staten gesitueerde organisatie voor hersen- en geheugenonderzoek waar wordt gewerkt aan geheugenimplantaten en het opslaan van menselijk geheugen. Via internet kun je je opgeven voor deelname of kennis nemen van de ervaringen van andere 'proefpersonen'. Een project van Rosanne van Klaveren waarbij ik op de e-maillijst was terechtgekomen. www.braintec.info 

- het Instituut voor Betaalbare Waanzin, werkt binnen het zelfgeformuleerde kader van "het als platform voor beeldend kunstenaars exploiteren, zonder voorzichtigheid, zonder gene, van zoveel mogelijk randfenomenen binnen kunst, media en communicatie". www.ibwww.nl

- het Instituut Liefde in de stad, een project van Paradiso dat loopt sinds 2003

- de 'DE NEDERLANDSE ACADEMIE VOOR 'PATAFYSICA' ook wel Bâtafysica genaamd, legt zich toe op het verspreiden en verzamelen van denkbeeldige oplossingen in 'Patavia (vulgair: De Nederlanden). Verslagen van de wetenschappelijke excursies worden gepubliceerd in De Centrifuge, het officiële orgaan van de NAP. www.batafysica.nl

En er moeten nog veel meer van deze 'systeembouwers', 'fiche-freaks' en 'creatieve ambtenaren' zijn. Zelfs als we de bedenkers van klassieke utopiën (Thomas More, Francis Bacon) en imaginaire landen (Eldorado, Atlantis) of de archivarissen van fictieve collecties (Bouvard et Pécuchet, de Encyclopedie van de Domheid) buiten beschouwing laten en ons beperken tot de bedenkers van de echte 'pseudo-instituten'.