Wonderen van de Oriënt

Bij de voorbereidingen voor mijn reisje naar Mongolië hoort vanzelfsprekend wat inlezen. Een mooie gelegenheid om de 'Bibliotheca' weer eens aan te vullen met wat nieuwe titels. De eerste is "Il Millione", het reisverslag van Marco Polo uit 1298. Volgens het verhaal reisde Marco, samen met zijn vader en oom, over land dwars door Azië naar de zomeresidentie van Kublai Khan in Cambalu (Shangdu). Hij bezocht vele provincies in Zuid-Oost Azië en reisde buitenom (over zee) terug tot Hormoez en vervolgens via het Midden-Oosten weer terug naar Italië.

Ten tijde van Marco's reizen was het Mongoolse rijk op de top van zijn macht. Het rijk van Kublai Khan, gesticht door zijn grootvader de fameuze Genghis Khan, strekte zich inmiddels uit over heel Azië ten noorden van de Himalaya, grote delen van Indië, Perzië en het Midden-Oosten. Het is vermoedelijk het grootste rijk uit de geschiedenis en de Mongolen stonden reeds aan de poorten van Europa.

Al in 1241 stonden de Mongoolse ruiters aan de Donau. Zij hadden reeds bloedbaden aangericht in Polen en Hongarije en stonden op het punt Europa binnen te vallen, toen plots de aanval werd stopgezet. Alle aanvoerders werden teruggeroepen omdat de toenmalige grootkhan Ogedei, een zoon van Genghis was gestorven.

Genghis Khan (1206-1227) verenigde de Mongoolse ruitervolken en vormde de basis voor een rijk dat éénvijfde van de wereld zou beslaan. Onder Ögedei Khan (1229-1241) en Güyük Khan (1246-1248)werd het rijk verder uitgebouwd. Möngke Khan (1251-1259) zou de eerste hoofdstad laten bouwen, Karakoram in Mongolië, en de administratie binnen het rijk verbeteren.

Kublai Khan (1260-1271) de jongere broer van Möngke zou de stichter worden van de Chinese Yuan-dynastie, hij verplaatste de hoofdstad vanuit Mongolië naar Khan Balek in China, dat de oorsprong vormt van het huidige Peking. Kublai bleef Khan voor de Mongolen maar werd nu ook keizer van China.

Marco Polo staat bekend als één der eerste ontdekkingsreizigers, daarnaast zou hij de pasta (spaghetti) naar Italië hebben gebracht. Maar tegenwoordig wordt eraan getwijfeld of Marco wel echt in China is geweest, omdat er bijv. in China nergens iets over zijn bezoek is vermeld terwijl andere vroege westerse reizigers wèl genoemd worden - zoals de Vlaming Van Ruysbroeck (1251). Polo zou niet verder zijn gekomen dan het Midden-Oosten of Perzië, z'n 'reisverslag' zou een verzameling zijn van wat hij van anderen heeft vernomen aangevuld met z'n eigen fantasie.

mini Naadam festival

Ter voorbereiding op m'n reis naar Mongolië binnenkort bezocht ik vandaag het Naadam feest om de hoek. Oorspronkelijk was het een religieus festival, maar nu herdenkt het de revolutie in 1921 toen Mongolië zichzelf onafhankelijk verklaarde. Het festival wordt ook wel het "Eriin Gurvan Naadam," (эрийн гурван наадам) genoemd, dat "de drie mannelijke spelen" betekent. De spelen zijn Mongools worstelen, paardenraces en boogschieten.

Met de botte bijl

Het viel te verwachten, want het was een groot succes. Gestart als experiment en vervolgens grootschalig toegepast omdat het èn kosten bespaart èn betere resultaten geeft: een paar uur hulp op maat aan huis is goedkoper dan opname in een dure instelling, dat snapt uw neefje van 10 ook wel.

Het PersoonsGebonden Budget, daar hebben we het over - werd vandaag afgeserveerd door staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner (CDA) van Volksgezondheid in haar visie op de AWBZ.

De regeling die ervoor zorgt dat velen niet behoeven te worden opgenomen in een - veel te dure, inefficiënte - zorginstelling gaat aan z'n eigen succes ten onder. Logisch ook. Want waar eerst een centraal orgaan de aanvragen beoordeelde en de budgetten verdeelde wordt één en ander nu versnipperd behandeld door vele gemeentelijke diensten die een accurate uitvoering frustreren en onnodig ingewikkeld en duur maken.

Kon men vroeger een vrij eenvoudige aanvraag indienen, tegenwoordig behoef je een 'zorgmakelaar' om je wegwijs te laten maken in het doolhof van uitvoeringsorganen en -regels. Opeenvolgende kabinetten willen ons steeds doen geloven dat het onze schuld is - die van de burger - waarom er steeds bezuinigd moet worden en alle publieke sectoren in de uitverkoop moeten worden gedaan. We zouden een te groot beroep doen op die overheid.

Het is echter de bureaucratie zelf dat het waterhoofd van de samenleving vormt. Energiebedrijven moesten geprivatiseerd worden en gaan concurreren - de burger moest een keuze hebben. Vervolgens werden er zoveel regels rond levering en distributie bedacht dat de markt verstopt zit, onnodig ingewikkeld en oneerlijk is dat je een 'energiemakelaar' nodig hebt om de juiste keuze te kunnen maken en om de fouten in de rekeningen te kunnen ontdekken. Ik had er afgelopen week één over de vloer.

Of neem de pensioenwetgeving. De AOW afbouwen (te duur), iedereen verplichten zich bij te verzekeren, maar fatsoenlijke regels opstellen of toezicht houden op wat er vervolgens met ons bijeengebrachte geld wordt gedaan ho maar! Niet de verzekeraars maar de verzekerden (werknemers en werkgevers) krijgen de risico's van tegenvallende resultaten, of verkeerde prognoses te verwerken. In het geval van meevallers en 'vette' jaren gaat de winst natuurlijk wèl naar de verzekeraar.

Kaartenhuis

Zelf maak ik wel eens een bouwplaatje, soms best een lastige vind ik dan. Zaterdagavond zag ik in een aflevering van Poirot hoe deze een kaartenhuis bouwde, om z'n gedachten te ordenen. Ik moest toen meteen aan deze site van Bryan Berg denken, daar is te zien hoe Brian met speelkaarten niet alleen kaartenhuizen maar hele kaartensteden stapelt. Typisch gevalletje Wu Wei.

Pencilcarving

Pencilcarving of potloodsnijden is bij ons thuis exemplarisch voor een zeker soort vreemde hobby's. Je zou het ook japanse, of meditatieve hobby's kunnen noemen - er komt veel Wu Wei , aandacht en geduld bij kijken.
Ik ontdekte pencilcarving jaren terug bij toeval op het web: http://www.infofreako.com/jad/enpitsu-e.html
Het is een - in het engels vertaalde - japanse pagina waarop potloden te zien zijn die in de meest onwaarschijnlijke manieren zijn 'versneden' tot kleine kunstwerken.

Hieronder enkele resultaten van mijn eigen bescheiden pogingen:

Maar zoals gezegd, pencilcarving staat voor meer. Volgende berichten over hobby's met een hoog wu wei-gehalte zal ik dus labelen met het trefwoord pencilcarving.

Nieuwe stek

 Helemaal zeker ben ik er nog niet van, maar het ziet er naar uit dat ik hier mijn nieuwe stek gevonden heb. Nu het Volkskrantblog op z'n laatste benen loopt moest worden uitgeweken naar elders. Er is een forse leegloop te constateren en de het aantal foutmeldingen neemt - in ieder geval bij mij - met de dag toe.  Als ik nog door wil bloggen tenminste.
In Blogger heb ik - in ieder geval voorlopig - een goed alternatief gevonden, gebruiksvriendelijk en naar het zich laat aanzien met voldoende mogelijkheden. Ik ga er de komende tijd aan de slag om in de praktijk te kunnen ondervinden of ik er tevreden mee ben.

Spreeuwenshow

Gisteren deze video gemaakt van spreeuwen die zich verzamelen om een slaapplaats te zoeken voor de nacht.