Geconfisqueerd

Verlosser

NRC HANDELSBLAD donderdag 27 oktober 2011: 'De Verlosser' haakt af als het erop aankomt' [pagina 34-35]

Ciao Silvio !

 

De verdwaalde verbeelding [41] : De Italiaanse Verlokking.

Italiaanse kranten melden dat premier Berlusconi rond de jaarwisseling zal opstappen en dat er in maart in Italië vervroegde verkiezingen komen. [NOS.NL - 27-10-2011]

Z'n varieté-maatje heeft inmiddels (onvrijwillig) al het tijdelijke voor het eeuwige leven verwisseld.

Content

Onze logeétjes (7 en 9) waren afgelopen weekeinde zo inspirerend bezig met kleuren en plakken, dat ik zelf ook de schaar en plakstift er maar weer eens bij heb gepakt. "Knip en plak" was eigenlijk een serie bij de Vogelkrant, maar of die dozen ooit nog uitgepakt worden...?

Zouaven

De nieuwste aanwinst in de 'bibliotheca' is een boek over de Pauselijke Zouaven. Het is afkomstig uit de erfenis van mevrouw Rookvogelwachter, wiens overgrootvader samen met zijn broer als vrijwilliger toetrad tot het "Regiment der Pauselijke Zouaven". Deze Zuavi Pontifici verdedigden onder de regering van paus Pius IX de Kerkelijke Staat tegen de aanvallen van Victor Emanuel II, koning van Italië, en diens bondgenoot Giuseppe Garibaldi, in de periode 1861-1870.

De Paus richtte een oproep tot de katholieke jongeren in de wereld om hem te hulp te komen. Onder leiding van een Franse generaal werd het "Regiment der Pauselijke Zouaven" opgericht, waarin vrijwilligers uit diverse landen dienst namen. De zouaven werden aldus genoemd naar een dappere inheemse stam in Algiers, die zich aan de Fransen had onderworpen en waaruit een keurkorps van het Franse leger was gevormd, een soort voorloper van het vreemdelingenlegioen.

De Noordafrikaanse oorsprong van het regiment is nog terug te zien in het markante uniform, dat de zegswijze "je loopt er bij als een zouaaf " heeft opgeleverd voor iemand met wat slordige kledij. Die kleding zat ooit ook in de erfenis, maar is enkele jaren geleden aan een museum geschonken.

Met ruim 3.000 man vormden Nederlanders het grootste contingent. Het enthousiasme in katholieke kring was hier nog groot, in tegenstelling tot andere landen.

In 1870 bezette het Italiaanse leger het overgebleven deel van de Kerkelijke Staat.
De eenheid van Italië met Rome als hoofdstad was een feit. De Paus trok zich als vrijwillige gevangene terug in het Vaticaan. De zouaven verlieten de Italiaanse bodem.

bron: Wikipedia

Als blijvende herinnering aan de zouaven bouwden de Oudenbosschenaren onder de leiding van pastoor Hellemons de Basiliek van de H.H. Agatha en Barbara, een nabootsing van de grote Sint-Pietersbasiliek te Rome, met een standbeeld van de zouaven op het voorplein. In de jaren van het Rijke Roomsche Leven, pakweg de eerste helft van de twintigste eeuw, zouden veel oud-strijders met hun aanwezigheid in zouavenuniform hoogmissen en processies blijven opluisteren. De laatste Nederlandse zouaaf overleed kort na de Tweede Wereldoorlog. In Oudenbosch is ook het Zouavenmuseum gevestigd.

Toen ik voor het eerst van deze geschiedenis hoorde was mijn eerste gedachte wat een avontuur het voor die twee Hollandse boerenjongens moet zijn geweest om naar Italië af te reizen om daar een heilige oorlog te gaan voeren. Er werd verzameld in het Brabantse Oudenbosch, vervolgens reisde men met de trein naar Marseille. Het is 1860, de trein was koud 20 jaar bekend in Nederland !

Rookvogeldokter op voorpagina NRC

 

Daar stond 'ie ineens, ter illustratie van wat een vaag en verontrustend artikel over De zwarte dood.

De aanleiding is de verschijning van een artikel in Nature over het volledig in kaart gebrachte DNA-profiel van Yersinia pestis, de bacterie die in de 14e eeuw de zwarte en scharlaken dood over de wereld bracht. 

Het bewuste DNA is verkregen uit kiezen en botten afkomstig van pestdoden die zijn begraven op de Londense begraafplaats East Smithfield in de jaren 1348-50.

Wat blijkt? Het DNA uit de 14e eeuw wijkt niet noemenswaardig af van huidige stammen van de bacterie.

Huidige stammen? Jawel, de pest blijkt nog altijd rond te waren! Bijvoorbeeld in Mongolië, waar ik onlangs nog te gast mocht zijn. Gelukkig heeft Dr. Schnabel von Rauch er heden betere medicijnen tegen en sterven er wereldwijd nog maar enkele honderden patiënten per jaar ten gevolge van een besmetting met Yersinia pestis.

De overgang

Hij valt niet mee, de overgang. Ik heb het dan niet over AKI's, AHOB's of de hormonale transitie bij vrouwen boven een zekere leeftijd. Nee, ik bedoel de overgang van webstreepjelog naar webzonderstreepjelog die nu al bijna twee weken resulteert in helemaalgeenblog. Omdat iemand - een rampscenarioschrijver ? - heeft bedacht dat de overgang mooi gecombineerd kon worden met de overname van het Vkblog is dat ook niet meer bereikbaar. Gevolg: zowel de Vogelkrant en foto van de dag pagina's liggen eruit.

Van PCM en de Volkskrant had ik niet beter verwacht, die hebben de afgelopen jaren al vaker blijk gegeven van minachting voor de gebruikers van het Vkblog. Dus dat de stekker er op een gegeven moment zomaar uit zou worden getrokken - geschikt moment of niet - stond bij voorbaat al vast. Ik mag hopen dat alle voormalige Vk-bloggers hun abonnement op de papieren uitgave inmiddels hebben beëindigd, de kwaliteit liep al jaren terug.

U moet overigens niet denken dat ik klaag, de Volkskrant bood ons een aantal jaren een aardige speeltuin waar we gratis en voor niks onze gang konden gaan. Het is alleen niet erg chique om het experiment op deze manier te beëindigen, onafgehecht en zonder nazorg. Zo zijn de inlogcodes die nodig zijn om de overgang uiteindelijk te voltooien niet bekend bij weblog (logisch) en Vkblog niet meer in de lucht. Daar gaan gebruikers problemen mee krijgen.

Ook webstreepjelog was zo'n gratis speeltuintje waar ik geen enkel recht van klagen meen te hebben. De gang van zaken rond de overgang zegt wel iets over de wereld en geeft aanleiding daar toch enige kritische noten bij te plaatsen. Waarom heette webstreepjelog niet altijd al weblog bijvoorbeeld? Een veel makkelijker en logischer domeinnaam, maar blijkbaar 'in bezit' van een andere marktpartij (Sanoma?). Afijn, die partij achtte het opportuun weblogdenaam aan webstreepjelog te verkopen - of webstreepjelog aan te kopen en over te nemen.

De nieuwe (?) eigenaar SanomaMedia is een grote uitgever, toch lijkt de overgang ergens te gebeuren vanuit een zolderkamertje en uitgevoerd te worden door een handige klusjesman geassisteerd door een buurvrouw die nog wat gieg over had. [...]"In de komende uren wordt er veel extra servercapaciteit bij gezet om alles sneller te laten verlopen."[...] Ik vraag me dan toch af hoe dat werkelijk zit. Is zo'n webzonderstreepjelog dan bij SanomaMedia niet al bij voorbaat al een ondergeschoven kindje, dat in leven gehouden moet worden door iemand van de postkamer, in zijn vrije uurtjes, op een oude computer ergens in de kelder?

Of is het een symptoom van de tijd? Deze overgang is niet de eerste met onvoorziene problemen, herinnert u zich de millenniumwissel nog? Of de overgang naar de euro? Om over een nieuwe versie van het Windows-besturingssysteem maar te zwijgen. Wat vermoedelijk begon als angst voor de concurrentie is ingesleten tot een slechte gewoonte. Van een product dat gisteren uitkwam verschijnt vandaag al de verbeterde versie ! Maar ja de jongens en meisjes van marketing hadden het product dan ook al in de markt gezet vòòrdat de techneuten van ontwikkeling ook maar enig idee hadden hoe ze het in de praktijk moesten realiseren. Gevolg is dat niets meer volledig wordt uitontwikkeld en producten worden verkocht die niet naar behoren functioneren. Er wordt u een huis verkocht, maar zonder ramen en deuren, soms zonder trap naar de eerste verdieping.

Bij gratis internetspeeltuintjes als het Vkblog of webmetofzonderstreepjelog is dat nog tot daaraantoe. De aanbieder hoopt er geld of publiciteit mee te winnen en je weet dat je als gebruiker nergens op moet rekenen en als laagste in de pikorde staat. Helaas geldt dit ook voor betalende gebruikers, bijv. bij webmetofzonderstreepjelog -jawel, die zijn er ook. De gratis speeltuintjes bieden ook extraatjes tegen betaling, maar garanderen vaak niets.

In de snelle wereld van ICT bieden ook leveranciers van peperdure apparaten en software maar weinig garanties. Zo is de leverancier van het relatiebeheer en projectmanagement programma dat enkele jaren geleden werd aangekocht door mijn werkgever inmiddels failliet. Die software vormt het administratieve hart van het bedrijf, wat nu als er aanpassingen gedaan moeten worden, als er problemen optreden met dat programma waarvan ik weet dat er ook een ministerie op draait? Apparaten van honderden euro's worden waardeloos en rijp voor het grof vuil omdat een onderdeeltje van een paar centen kapot gaat en reparatie duurder blijkt dan een nieuw (verbeterd) apparaat.

Het zijn natuurlijk niet alleen de gratis speeltuintjes of de luxe speeltjes voor volwassenen waar dit probleem zich voordoet. Het kan niet anders dan dat er miljarden verdampen bij overheden en bedrijfsleven omdat producten (hard- en software) of diesnten (mensen en bedrjiven) niet blijken te bieden wat werd voorgespiegeld of verwacht mocht worden.

Rest me nog een compliment te geven aan de mensen achter OBA, die naar ik me voorstel echt vanuit een zolderkamertje en slechts met een paar mensen, in korte tijd een mooi alternatief voor het Vkblog-portaal wisten te realiseren. Nog altijd gratis en voor niks. Mij laat het verder koud, ik wacht het wel af, maar er zijn ook vast mensen die nu spijt hebben als haren op het hoofd, dat ze niet eerder gebruik hebben gemaakt van de OBA migratiemogelijkheid.